Co z ogrzewaniem gazowym w blokach? Poradnik na 2026
Dla mieszkańców bloków z gazowym ogrzewaniem indywidualnym jesień to czas coraz trudniejszych wyborów. Rachunki za gaz w 2025 roku wzrosły średnio o 18% w porównaniu z rokiem poprzednim, a jednocześnie pojawiają się kolejne doniesienia o planowanych ograniczeniach w instalacjach gazowych. Jeśli mieszkasz w bloku z piecem dwufunkcyjnym, prawdopodobnie zastanawiasz się, co dalej ile zapłacisz za ogrzewanie w przyszłym sezonie, czy Twój piec jest bezpieczny, i czy nie powinieneś już teraz rozważyć zmiany systemu grzewczego.

- Koszty ogrzewania gazowego w blokach ile zapłacisz w 2026?
- Bezpieczeństwo pieca dwufunkcyjnego w bloku co warto sprawdzić?
- Zmiany przepisów dotyczące nowych instalacji gazowych od 2026 roku
- Alternatywy dla gazu w blokach jakie rozwiązania wybrać?
- Co z ogrzewaniem gazowym w blokach? Pytania i odpowiedzi
Koszty ogrzewania gazowego w blokach ile zapłacisz w 2026?
Od czego zależy roczny koszt ogrzewania gazowego?
Roczne zużycie gazu w typowym mieszkaniu w bloku wielorodzinnym waha się między 800 a 1500 m³. Ta rozpiętość wynika przede wszystkim z trzech czynników: stanu termoizolacji budynku, preferencji temperaturowych mieszkańców oraz sprawności samego kotła. W starym budownictwie z lat 70. i 80., gdzie okna i drzwi często nie zostały wymienione, a ściany nie mają ocieplenia, straty ciepła mogą sięgać nawet 250 kWh na metr kwadratowy rocznie. Nowsze bloki z lat 90. przy odpowiedniej termoizolacji potrafią zejść do wartości 120-150 kWh/m² rocznie.
Przy obecnej średniej cenie gazu ziemnego dla gospodarstw domowych wynoszącej około 0,37 PLN za kWh (taryfa W3 od lipca 2025), proste wyliczenie pokazuje, że dla mieszkania o powierzchni 60 m² w nieefektywnym energetycznie bloku roczny koszt ogrzewania może przekroczyć 5500 PLN. Dla porównania w budynku po termomodernizacji, z nowoczesnym kotłem kondensacyjnym o sprawności 96-98%, kwota ta spada do poziomu 2800-3200 PLN. Różnica jest więc kolosalna i wynika nie tylko z ceny surowca, ale przede wszystkim z tego, jak efektywnie urządzenie zamienia gaz w ciepło.
Sprawność kotła dlaczego ma znaczenie dla portfela?
Klasyczne piece dwufunkcyjne, montowane masowo w latach 90., osiągają sprawność na poziomie 82-86%. Oznacza to, że przy każdych 100 metrach sześciennych spalonego gazu około 14-18 jednostek energii ucieka w postaci spalin lub jest tracone w procesie wytwarzania pary wodnej. Nowoczesny kocioł kondensacyjny uje część tej energii poprzez schładzanie spalin poniżej punktu rosy, co pozwala na odzyskanie dodatkowych 10-12 procent energii. Efekt? Przy identycznym zużyciu gazu rachunki maleją o kilkanaście procent.
Mechanizm jest następujący: podczas spalania metanu powstaje para wodna (CH₄ + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O). W tradycyjnym kotle ta para jest odprowadzana w temperaturze 150-180°C, zabierając ze sobą sporą część energii. Kocioł kondensacyjny schładza spaliny do temperatury 40-60°C, powodując skroplenie pary wodnej proces ten uwalnia dodatkową energię (tzw. ciepło kondensacji), którą urządzenie wykorzystuje do podgrzewania wody użytkowej i wody w obiegu centralnego ogrzewania.
Prognozy cenowe na 2026 rok
Analitycy rynku energetycznego przewidują, że ceny gazu ziemnego w Polsce utrzymają tendencję wzrostową, choć dynamika tego wzrostu będzie niższa niż w poprzednich latach. Szacuje się podwyżkę na poziomie 8-12% dla taryfy domowej. Przy założeniu takiego scenariusza miesięczny rachunek za gaz dla rodziny trzyosobowej w 60-metrowym mieszkaniu może wzrosnąć z obecnych 350-400 PLN do poziomu 380-450 PLN w sezonie grzewczym. Rocznie oznacza to wydatek rzędu 2800-3500 PLN samym tylko za ogrzewanie.
Dla porównania przy ogrzewaniu pompą ciepła (które pobiera energię elektryczną, ale współczynnik COP na poziomie 3,5-4,5 oznacza, że z 1 kWh prądu urządzenie produkuje 3,5-4,5 kWh ciepła) roczny koszt dla analogicznego mieszkania może wynieść 1800-2400 PLN, przy obecnych stawkach za prąd. Różnica jest więc namacalna, ale wymaga jednorazowej inwestycji w wymianę źródła ciepła.
Porównanie kosztów eksploatacji różnych systemów grzewczych
Poniższa tabela przedstawia zestawienie rocznych kosztów ogrzewania dla mieszkania o powierzchni 60 m² w budynku o średniej termoizolacji (zapotrzebowanie na poziomie 160 kWh/m² rocznie), przy założeniu cen z końca 2025 roku.
| System grzewczy | Roczne zużycie energii pierwotnej | Szacowany roczny koszt (PLN) | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Kocioł dwufunkcyjny (sprawność 84%) | 11 400 kWh | 4 218 PLN | Najwyższe koszty eksploatacji |
| Kocioł kondensacyjny (sprawność 96%) | 10 000 kWh | 3 700 PLN | Optymalny wybór w przypadku pozostania przy gazie |
| Pompa ciepła powietrze-woda (COP 3,8) | 3 200 kWh (elektr.) | 2 240 PLN | Wymaga modernizacji instalacji |
| Pompa ciepła gruntowa (COP 4,5) | 2 700 kWh (elektr.) | 1 890 PLN | Najniższe koszty, wysoka inwestycja początkowa |
| Sieć ciepłownicza (dalekiemu systemowi) | 9 600 kWh | 3 600 PLN | Zależne od operatora i taryfy |
Bezpieczeństwo pieca dwufunkcyjnego w bloku co warto sprawdzić?
Normy i przepisy dotyczące bezpieczeństwa instalacji gazowych
W Polsce każda instalacja gazowa, w tym piece dwufunkcyjne montowane w mieszkaniach, podlega ścisłym regulacjom prawnym. Kluczowym dokumentem jest rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które precyzuje wymagania dotyczące odprowadzania spalin, wentylacji pomieszczeń oraz wymogów bezpieczeństwa pożarowego. Dodatkowo norma PN-EN 15502-1 określa szczegółowe wymagania dla kotłów gazowych, w tym procedury testowe sprawności, emisji i bezpieczeństwa użytkowania.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami właściciel lub zarządca budynku ma obowiązek przeprowadzania okresowych przeglądów instalacji gazowej co najmniej raz w roku. Przegląd powinien obejmować sprawdzenie szczelności przewodów, stanu armatury, palników oraz prawidłowości działania urządzeń zabezpieczających. Brak takiego przeglądu nie tylko zagraża bezpieczeństwu mieszkańców, ale może skutkować konsekwencjami prawnymi w przypadku wypadku.
Objawy wskazujące na problemy z piecem
Nie każde stukanie czy nierówna praca kotła oznacza poważną awarię, ale niektóre sygnały powinny włączyć czerwoną lampkę. Zwiększone zużycie gazu przy niezmienionych nawykach mieszkańców to klasyczny symptom spadku sprawności urządzenia, często wynikający z osadzania się kamienia kotłowego na wymienniku ciepła lub zabrudzenia palnika. Charakterystyczny żółty lub pomarańczowy płomień zamiast niebieskiego świadczy o niepełnym spalaniu, co może być spowodowane niedostatecznym dopływem powietrza lub zużyciem dysz wtryskiwaczy.
Nagły spadek ciśnienia w układzie CO, objawiający się jako wolne nagrzewanie grzejników lub ich częściowe wychładzanie, często wskazuje na mikroszczeliny w wymienniku ciepła. Takie usterki są szczególnie niebezpieczne, ponieważ produkty spalania w tym śmiertelnie niebezpieczny tlenek węgla mogą przedostawać się do pomieszczenia zamiast być odprowadzane przez przewód kominowy. Dlatego tak istotne jest, aby w każdym mieszkaniu z gazowym piecem zamontować działający czujnik tlenku węgla.
Wymagania dotyczące wentylacji i odprowadzania spalin
Kocioł dwufunkcyjny pobiera powietrze do spalania z pomieszczenia, w którym jest zamontowany, i odprowadza spaliny kanałem dymowym lub przez ścianę zewnętrzną. Ta zasada określana jako system z otwartą komorą spalania wymaga, aby w pomieszczeniu kotłowni panowała sprawna wentylacja grawitacyjna. Oznacza to kratkę wentylacyjną w dolnej części drzwi lub ściany, która zapewnia stały dopływ świeżego powietrza, oraz kratkę wywiewną w górnej części pomieszczenia umożliwiającą odprowadzenie zużytego powietrza.
Według normy PN-EN 13384-1 przewody kominowe odprowadzające spaliny z kotłów dwufunkcyjnych muszą spełniać określone wymagania dotyczące szczelności, ciągu kominowego i odporności na korozję. Minimalny ciąg kominowy dla kotła dwufunkcyjnego to zazwyczaj 10-15 Pa, przy ciśnieniu wyrzutowym wentylatora dmuchawy sięgającym 50-100 Pa. Zaniedbanie drożności przewodu kominowego, na przykład przez nagromadzenie sadzy czy zawalony kanał, może prowadzić do cofania spalin do wnętrza budynku.
Kiedy wymienić kocioł na nowszy model?
Producentzy kotłów gazowych szacują średni okres eksploatacji urządzenia na 15-20 lat, przy założeniu regularnych przeglądów i konserwacji. Po tym czasie sprawność kotła spada przeciętnie o 5-10 procent rocznie, a ryzyko awarii gwałtownie wzrasta. Jeśli Twój piec ma więcej niż 15 lat i wymaga coraz częstszych napraw, wymiana na nowoczesny kocioł kondensacyjny zwraca się finansowo w ciągu 5-7 lat, biorąc pod uwagę oszczędności na paliwie i spadające koszty serwisowe.
Przy wymianie kotła warto rozważyć modele z modulowaną mocą palnika, które automatycznie dostosowują intensywność spalania do aktualnego zapotrzebowania na ciepło. W odróżnieniu od starych kotłów pracujących w trybie włącz/wyłącz, urządzenia z płynną regulacją mocy utrzymują stałą temperaturę wody w obiegu, co eliminuje efekt „pulsowania" grzejników i zmniejsza zużycie gazu o dodatkowe 8-12 procent w porównaniu z kotłami jedno- lub dwustopniowymi.
Zmiany przepisów dotyczące nowych instalacji gazowych od 2026 roku
Unijna dyrektywa EED i jej wpływ na polskie przepisy
Unijna Dyrektywa o Efektywności Energetycznej (EED), wdrożona do polskiego porządku prawnego, wprowadza od 2026 roku istotne ograniczenia dla nowych instalacji grzewczych opartych na gazie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. d tej dyrektywy, od 1 stycznia 2026 roku w nowych budynkach oraz w budynkach poddawanych kompleksowej renowacji nie będzie można instalować źródeł ciepła opartych wyłącznie na spalaniu paliw kopalnych. Oznacza to, że nowo wznoszone bloki mieszkalne nie będą mogły być wyposażane w piece gazowe jako jedyne źródło ogrzewania.
Co jednak istotne zakaz dotyczy przede wszystkim nowych inwestycji i gruntownych modernizacji. Istniejące instalacje gazowe, w tym piece dwufunkcyjne w blokach wybudowanych przed 2026 rokiem, nie są objęte tymi ograniczeniami. Możesz więc bez obaw użytkować swój piec gazowy, naprawiać go i wymieniać na nowoczesny model pod warunkiem że nie jest to instalacja całkowicie nowa w sensie prawnym, lecz wymiana urządzenia w ramach istniejącego przyłącza gazowego.
Programy dofinansowania i ulgi podatkowe dla termomodernizacji
Rządowe programy wsparcia, takie jak „Ciepłe Mieszkanie" czy „Czyste Powietrze", oferują dotacje i preferencyjne pożyczki na wymianę źródeł ciepła w budynkach mieszkalnych. Program „Ciepłe Mieszkanie" skierowany jest do właścicieli lokali w budynkach wielorodzinnych i przewiduje dofinansowanie do 57 500 PLN na wymianę pieca kaflowego lub gazowego na pompę ciepła, koagenerację lub podłączenie do sieci ciepłowniczej. Kwota dofinansowania zależy od dochodu gospodarstwa domowego beneficjenci o najniższych dochodach mogą liczyć na pokrycie nawet 95 procent kosztów kwalifikowanych.
Ulga termomodernizacyjna, uregulowana w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwala na odliczenie od dochodu wydatków poniesionych na termomodernizację budynku, w tym wymianę źródła ciepła. Maksymalna kwota odliczenia wynosi 53 450 PLN i obejmuje zarówno koszty zakupu urządzenia, jak i robociznę oraz materiały montażowe. Ulga ta jest szczególnie atrakcyjna dla osób o wyższych dochodach, dla których efekt podatkowy może sięgać kilkunastu tysięcy złotych oszczędności.
Zmiany w przepisach budowlanych i normach instalacyjnych
Polska Norma PN-EN 15502-1:2022 wprowadziła zaostrzone wymagania dotyczące sprawności minimalnej kotłów gazowych, które od 2023 roku muszą osiągać nie mniej niż 86 procent dla kotłów kondensacyjnych i 84 procent dla kotłów niskotemperaturowych. Normy te powodują, że starsze piece dwufunkcyjne o sprawności poniżej 80 procent nie spełniają już aktualnych standardów i nie mogą być montowane w nowych instalacjach nawet jako zamiennik starego urządzenia, jeśli wymaga to znaczącej modyfikacji systemu.
Dodatkowo rozporządzenie w sprawie warunków technicznych nakłada obowiązek instalacji systemów automatycznej regulacji temperatury w pomieszczeniach (termostatów) wraz z wymianą źródła ciepła. Oznacza to, że przy wymianie pieca na nowoczesny kocioł konieczne będzie zamontowanie regulatorów temperatury w każdym pomieszczeniu lub przynajmniej w strefie dziennej mieszkania inwestycja, która w standardowym mieszkaniu dwupokojowym kosztuje około 800-1500 PLN, ale pozwala obniżyć rachunki za ogrzewanie o kolejne 10-15 procent.
Alternatywy dla gazu w blokach jakie rozwiązania wybrać?
Pompy ciepła zasada działania i opłacalność w blokach
Pompa ciepła to urządzenie, które pobiera energię cieplną z otoczenia (powietrza, gruntu lub wody) i przekazuje ją do instalacji grzewczej budynku. Kluczowym parametrem jest współczynnik COP (Coefficient of Performance), określający stosunek energii cieplnej oddanej do energii elektrycznej pobranej. Współczesne pompy powietrze-woda osiągają COP na poziomie 3,5-4,5 w temperaturze 7°C na zewnątrz, co oznacza, że z każdej kilowatogodziny prądu urządzenie produkuje 3,5-4,5 kilowatogodziny ciepła.
Dla mieszkań w blokach najczęściej rekomendowane są pompy typu powietrze-woda, które nie wymagają odwiertów geotermalnych ani zbiorników buforowych. Montowane są na balkonie, tarasie lub elewacji budynku, a jednostka wewnętrzna zajmuje niewiele więcej miejsca niż tradycyjny kocioł. Jedynym warunkiem jest dostęp do instalacji elektrycznej o odpowiedniej mocy i zgodę wspólnoty mieszkaniowej na wyprowadzenie rur chłodniczych przez elewację. W starych blokach, gdzie instalacja elektryczna nie była projektowana z myślą o pompach ciepła, konieczna może być modernizacja przyłącza.
Podłączenie do sieci ciepłowniczej
Dla bloków zlokalizowanych w miastach z rozwiniętą infrastrukturą ciepłowniczą podłączenie do sieci centralnego ogrzewania często stanowi najbardziej racjonalne rozwiązanie. Zaletą tego systemu jest całkowite wyeliminowanie konieczności posiadania własnego źródła ciepła za ogrzewanie odpowiada operator sieci, a mieszkaniec ponosi jedynie opłaty za dostarczoną energię cieplną. Wady to brak możliwości indywidualnej regulacji temperatury w godzinach szczytu (choć nowoczesne węzły cieplne oferują strefowe zarządzanie) oraz uzależnienie od ciągłości dostaw.
Opłaty za przyłączenie do sieci ciepłowniczej wahają się w zależności od miasta i operatora, ale w typowym scenariuszu dla bloku wielorodzinnego koszt ten może wynieść od 15 000 do 40 000 PLN za lokal mieszkalny. Dla porównania koszt zakupu i montażu pompy ciepła w mieszkaniu o powierzchni 60 m² to wydatek rzędu 25 000-35 000 PLN, choć przy korzystaniu z dotacji „Ciepłe Mieszkanie" faktyczny koszt dla właściciela może spaść do zaledwie 5 000-10 000 PLN. Oba rozwiązania eliminują emisję spalin w bezpośrednim otoczeniu budynku i zwalniają z konieczności przechowywania zapasów paliwa.
Systemy hybrydowe gaz plus pompa ciepła
Alternatywą godną rozważenia jest instalacja systemu hybrydowego, łączącego kocioł gazowy z pompą ciepła w jednym układzie grzewczym. Tego typu rozwiązanie pozwala wykorzystać zalety obu technologii: pompa ciepła pokrywa większość zapotrzebowania na ciepło w sezonie przejściowym (jesień, wiosna), kiedy temperatura zewnętrzna jest jeszcze korzystna dla pracy urządzenia, a kocioł gazowy włącza się jako szczytowe źródło ciepła w najzimniejsze dni zimowe, gdy COP pompy spada.
Taka konfiguracja wymaga zazwyczaj zainstalowania dwóch jednostek (sprężarkowej pompy ciepła i kotła gazowego) wraz ze sterownikiem hybrydowym, który automatycznie wybiera optymalne źródło ciepła w zależności od warunków atmosferycznych i cen energii elektrycznej oraz gazu. Całkowity koszt instalacji hybrydowej dla mieszkania 60-metrowego to wydatek rzędu 35 000-50 000 PLN, ale przy właściwym doborze parametrów system może pracować z sprawnością średnioroczną na poziomie 120-140 procent (w jednostkach energii pierwotnej), co przekłada się na niższe rachunki niż w przypadku samego kotła gazowego.
Kiedy gaz wciąż pozostaje racjonalnym wyborem?
Mimo rosnących cen i zaostrzających się przepisów pozostanie przy ogrzewaniu gazowym nie zawsze jest błędem. W budynkach, które przeszły gruntowną termomodernizację docieplenie elewacji, wymiana okien, modernizacja instalacji zużycie gazu może być na tyle niskie, że wymiana źródła ciepła zwróci się dopiero po 12-15 latach. W takich przypadkach wymiana pieca dwufunkcyjnego na nowoczesny kocioł kondensacyjny, kosztująca 6 000-10 000 PLN, może być rozsądniejsza niż inwestycja w pompę ciepła za 30 000 PLN.
Innym argumentem za zachowaniem gazu jest brak możliwości technicznych lub prawnych instalacji alternatywnych źródeł ciepła na przykład w zabytkowych kamienicach objętych ochroną konserwatorską, gdzie wygląd elewacji musi pozostać niezmieniony, lub w budynkach, gdzie wspólnota mieszkaniowa nie wyraziła zgody na wspólną modernizację. W takich sytuacjach gaz pozostaje jedynym dostępnym rozwiązaniem, a racjonalnym krokiem jest choćby wymiana starego kotła na model kondensacyjny, aby maksymalnie ograniczyć koszty eksploatacji.
Porównanie technicznych parametrów i orientacyjnych kosztów głównych systemów grzewczych dla mieszkań w blokach
| System grzewczy | Wymagana moc przy 60 m² | Szacunkowy koszt instalacji | Wymagane prace przygotowawcze | Czas zwrotu inwestycji |
|---|---|---|---|---|
| Kocioł kondensacyjny dwufunkcyjny | 18-24 kW | 6 000-10 000 PLN | Wymiana przewodów kominowych (opcjonalnie) | 3-5 lat |
| Pompa ciepła powietrze-woda | 6-9 kW (moc grzewcza) | 25 000-35 000 PLN | Modernizacja instalacji elektrycznej, zgoda wspólnoty | 6-10 lat |
| System hybrydowy (pompa + kocioł) | Pompa 6 kW + kocioł 15 kW | 35 000-50 000 PLN | Modernizacja elektryki, sterownik | 8-12 lat |
| Podłączenie do sieci ciepłowniczej | Zależy od dostawcy | 15 000-40 000 PLN | Przyłącze, węzeł cieplny | 5-8 lat |
Decyzja o zmianie systemu grzewczego to nie tylko kwestia rachunków to inwestycja w komfort życia na kolejne dekady. Zanim podejmiesz ostateczną decyzję, sprawdź, jakie programy dofinansowania są dostępne w Twojej gminie, i skonsultuj się z projektantem instalacji sanitarnych, który oceni stan techniczny budynku oraz możliwości adaptacyjne istniejącej instalacji CO i CWU.
Co z ogrzewaniem gazowym w blokach? Pytania i odpowiedzi
Ile kosztuje ogrzewanie gazowe w bloku i jakie czynniki wpływają na koszty?
Roczne zużycie gazu w typowym mieszkaniu w bloku wynosi 800-1500 m³. Na koszt wpływają stan termoizolacji budynku, preferencje temperaturowe mieszkańców oraz sprawność kotła. Przy cenie ok. 0,37 PLN/kWh roczny wydatek na ogrzewanie 60‑metrowego mieszkania w nieefektywnym energetycznie bloku może przekroczyć 5500 PLN, a w budynku po termomodernizacji z nowoczesnym kotłem kondensacyjnym spada do 2800-3200 PLN.
Jakie są wymagania bezpieczeństwa dotyczące pieca dwufunkcyjnego i kiedy należy go wymienić?
Przepisy nakładają obowiązek rocznego przeglądu instalacji gazowej, który obejmuje szczelność przewodów, stan armatury, palników i urządzeń zabezpieczających. Oznakami problemów są: wzrost zużycia gazu, żółty lub pomarańczowy płomień, nagły spadek ciśnienia w układzie CO. Producentzy szacują okres eksploatacji kotła na 15-20 lat; po tym czasie sprawność spada, a ryzyko awarii rośnie. Wymiana na kocioł kondensacyjny zwraca się w ciągu 5-7 lat.
Co mówią nowe przepisy UE o instalacjach gazowych od 2026 roku i jakie są wyjątki?
Dyrektywa EED wprowadza od 1 stycznia 2026 r. zakaz instalowania źródeł ciepła opartych wyłącznie na spalaniu paliw kopalnych w nowych budynkach oraz przy kompleksowej renowacji. Istniejące instalacje gazowe w budynkach wybudowanych przed 2026 r. nie są objęte tym ograniczeniem można je nadal użytkować, naprawiać i wymieniać na nowoczesne modele.
Jakie programy dofinansowania i ulgi podatkowe wspierają wymianę źródła ciepła w blokach?
Program Ciepłe Mieszkanie oferuje dotacje do 57 500 PLN na zamianę pieca kaflowego lub gazowego na pompę ciepła, połączenie z siecią ciepłowniczą lub kogenerację; beneficjenci o najniższych dochodach mogą pokryć nawet 95 % kosztów. Ulga termomodernizacyjna pozwala odliczyć od dochodu do 53 450 PLN wydatków na termomodernizację, w tym wymianę źródła ciepła.
Jakie są główne alternatywy dla gazu w blokach i które rozwiązanie jest najbardziej opłacalne?
Do najczęściej wybieranych alternatyw należą: pompy ciepła powietrze‑woda (koszt instalacji 25 000-35 000 PLN, roczny koszt ogrzewania ok. 2 200 PLN), systemy hybrydowe gaz + pompa (35 000-50 000 PLN, sprawność 120-140 % w jednostkach energii pierwotnej) oraz podłączenie do sieci ciepłowniczej (15 000-40 000 PLN, roczny wydatek ok. 3 600 PLN). Wybór zależy od stanu budynku, dostępnych dotacji i warunków technicznych.
Kiedy gaz wciąż pozostaje racjonalnym wyborem i co warto wiedzieć przed podjęciem decyzji?
Jeśli budynek przeszedł gruntowną termomodernizację i zużycie gazu jest niskie, wymiana źródła ciepła może zwrócić się dopiero po 12-15 latach. W takich przypadkach wymiana starego pieca na kocioł kondensacyjny (6 000-10 000 PLN) jest bardziej opłacalna niż inwestycja w pompę ciepła. Gaz pozostaje też jedyną opcją w budynkach objętych ochroną konserwatorską lub tam, gdzie wspólnota nie wyrazi zgody na modernizację.